Hacking Olayının Tarihi ve İlk Hackerlar
1969 Öncesi. Önce bir telefon sirketi vardi: Bell Telephone. Ve zamane hacker’lari. Tabii, 1878’de onlara hacker denmiyordu henüz. Telefon santrallerine operatör olarak alinmis, onun telefonunu buna, bununkini ona baglayan sakaci birkaç genç delikanli. Artik telefon santrallerinde neden bayan operatörler tercih edildigini anliyorsunuz!
Simdi, 1960’larda ortaya çikan gerçek bilgisayar hacker’larina gelelim. ABD’nin dahiler çikaran ünlü üniversitesi MIT’de (Massachusetts Institute of Technology) bilgisayarlar kullanilmaya başlandiginda, bazi ögrenci ve asistanlar, bu makinelerin nasil çalistigini çok merak ettiler, bu yeni teknoloji hakkinda ne varsa ögrenmeye çalistilar. O günlerde bilgisayarlar, isi kontrollü cam odalarda kilitli olan devasa makinalardi.
Bu agir metal yiginlarini çalistirmak binlerce dolara mal oluyordu. Programcilar bu dinozorlari pek de kolay kullanamiyordu. Bu yüzden, zeki olanlar, hesaplama islemlerini daha çabuk yapabilmek için “hack” dedikleri programlama kisayollari yarattilar. Bazen bu kisayollar orjinal programdan daha iyi tasarlanmis oluyordu.
Belki de bütün zamanlarin en iyi hack’lerinden biri, 1969’da, Bell laboratuarlarindaki iki çalisanin, Dennis Ritchie ve Ken Thompson’un bilgisayarlarin artik açik kurallarla çalistirilmasi gerektigini düsünmesiyle yaratildi. Ikili, gelistirdikleri bu yeni standart isletim sistemine UNIX ismini verdiler.
1970-1979. 1970’lerde siber cephe alabildiğine açildi. Bu isle ilgilenen herkes, kablolarla baglanmis bir dünyanin nasil çalistigini arastirmaya ve bulmaya çalisiyordu. 1971’de, John Draper isimli bir Vietnam gazisi, Cap’n’Crunch (misir gevregi markasi) kutusundan çikan promosyon düdüklerin 2600 MHz tonda ses çikarttigini fark etti. Bedava telefon görüsmesi yapmak için düdügü telefonun alicisina üflemek yeterliydi.
O zamanin hacker’lari, “phreaking” adi verilen bu tür yöntemlerin kimseyi incitmedigini, telefon hizmetinin sinirsiz bir kaynak oldugunu ileri sürüyorlardi. Hackerlar dünyasinda tek eksik sanal bir kulüp binasi idi. Dünyanin en iyi hacker’lari nasil tanisacaklardi? 1978 de, Chicago’lu iki genç, Randy Seuss ve Ward Christiansen, ilk kisisel BBS’i (Bulletin Board System - Bülten Panosu Sistemi) kurdular. BBS’ler günümüzde halen çalisiyor.
1980-1986. Bildiğiniz gibi IBM firmasi, 1981’de bagimsiz islemcisi, yazilimi, bellegi ve depolama birimleri olan yeni bir bilgisayari duyurdu. Bu modele PC (Personal Computer-Kisisel bilgisayar) adini verdiler. Bu makinelerden biriyle istediginizi yapabilirdiniz. Gençlerin Chevrolet’lerini birakip PC’lere, “Commie 64” (Commodore64) ve “Trash-80”lere (TRS80-Tandy) düstükleri zamanlardi bunlar.
1983 yilinda çevrilen War Games (Savas Oyunlari) adli film, hacker’ligi farkli bir cepheden ele aldi: Bu film izleyicileri hacker’larin her bilgisayar sistemine girebilecegi konusunda uyariyordu. Ama alttan alta, hacker’larin çevresinde hep güzel kizlarin olduğu mesaji da aliniyordu.
Her geçen gün daha fazla kisi online dünya ile tanisiyordu. Askeri amaçlarla kurulan, sonradan üniversiteler arasinda bir ag haline gelen ARPANET, artik Internet’e dönüsüyordu; BBS’lere karsi tam bir ilgi patlamasi yasaniyordu. Milwaukee’de kendilerine The 414’s diyen bir hacker grubu, Los Alamos Laboratuarlarindan Manhattan’daki Sloan-Kettering Kanser Merkezi’ne kadar degisen pek çok kurumun sistemine girdiler. Artik polisin ise karisma zamani gelmisti!
Büyük Hacker Savasi. 1984’te, kendisine Lex Luthor adini veren bir kisi Legion Of Doom (LOD - Kiyamet Lejyonu) adli hacker grubunu kurdu. Adini bir çizgi filmden alan LOD, en iyi hackerlara sahip siber-çete olarak ün saldi. Ta ki grubun en parlak üyelerinden Phiber Optik isimli gencin, grubun bir diger üyesi Erik Bloodaxe ile kavga edip kulüpten atilmasina kadar. Phiber’in arkadaslari rakip bir grup kurdular: Masters Of Deception (MOD). 1990’dan itibaren, LOD ve MOD, iki yil boyunca online savaslarini sürdürdüler, telefon hatlarini kilitlediler, telefon görüsmelerini dinlediler, birbirlerinin özel bilgisayarlarina girdiler. Sonra Federaller (FBI) olaya el atti, Phiber ve arkadaslari tutuklandi. Bu olay, bir dönemin sonunun geldigini haber veriyordu.
Yasaklar (1986-1994). Devlet de online olunca, eglence bitti. Kongre, ciddi olduklarini göstermek için, 1986’da Federal Computer Fraud and Abuse Act (Federal Bilgisayar Sahtekarligi ve Kötüye Kullanma) adi altinda bir yasa çikardi. Bu boyutta hacker’lik agir bir suç oldu!
1988’de Robert Morris Internet worm (Internet solucani) adini verdigi bir hack yöntemi ile ortaya çikti. Net’e bagli 6000 bilgisayari göçerterek, yeni yasayla yargilanan ilk kisi olma serefine eristi. Sonuç: 10.000 dolar para cezasi ve uzun süreli toplum hizmeti.
Bir süre sonra, tutuklananlari saymak için parmaklar yetmemeye basladi. Ayni yil Condor takma adiyla taninan ünlü hacker Kevin Mitnick, Digital Equipment Company sirketinin bilgisayar agina girdi. Yakalandi ve 1 yil hapis cezasina mahkum oldu. Sonra adasi Kevin Poulsen telefon hatlarina girmekle suçlandi. Kevin hemen ortadan kaybolarak adaletin uzun kolundan 17 ay boyunca saklandi.
Sundevil Operasyonu, ABD hükümetinin ülkedeki tüm hacker’lari (LOD dahil) ele geçirmek için 1990’da baslattigi bir operasyondur. Bu girisim bir ise yaramadi; ancak bir yil sonraki Credux operasyonun MOD’un 4 üyesinin hapisle cezalandirilmasiyla sonuçlandi. Phiber Optik federal hapishanede bir yil geçirdi.
1994’den Bugüne. 1994 yazinda, Rus mafyasinin eline düstügü ileri sürülen Vladimir Levin adli bir genç, Citibank’in bilgisayarlarina girerek müsterilerin hesaplarindan, bir söylentiye göre 10 milyon dolardan fazla parayi (resmi açiklamaya göre 2.5 milyon dolar) Israil’deki banka hesaplarina transfer etti. Levin, 95 yılında Interpol tarafından Heatrow Havaalanında tutuklandı; Citibank yaklasik 400.000 dolar haricinde tüm parasini geri aldi. Hackerlarin art arda tutuklanmasi siber ortamda ani bir dolandiricilik azalmasina neden oldu.
Bazi insanlar önceki hatalarindan ders almadilar tabii. 1995 Subatinda Kevin Mitnick tekrar tutuklandi. Bu sefer FBI onu 20 bin kredi karti çalmakla suçladi. Daha sonra çalinmis cep telefonu numaralarini kullanmasi nedeniyle dava açildi. Davasi 1999 Ocak ayinda görülecek olmasina karsin, mahkeme onu kefaletle serbest birakmama karari aldi ve hapisteyken lehine delil toplamak için olsa bile bilgisayar kullanmasini yasakladi. Kevin Mitnick serbest kaldiginda bile büyük olasilikla göz altinda tutularak bilgisayarlara erisimi engellenecek.
Mitnick’in zincirlerle götürüldügünü devlet televizyonunda görmek, online kanunsuzlarina karsi toplumun sempatisini azaltti. Net kullanicilari “password sniffer” gibi araçlar kullanarak özel bilgilere sizan veya “spoofing” gibi bir makineyi kandirarak hacker’a giris izni veren araçlar kullanan hacker’lardan dehsete kapildilar.
Bunu ister anarsinin sonu, ister serbestligin ölümü olarak adlandirin, artik hacker’lar romantik anti-kahramanlar, sadece bir seyler ögrenmek isteyen farkli (tuhaf) insanlar olarak kabul edilmiyorlardi. Dünya piyasasini Net üzerinden yönetme vaadiyle filizlenen online ticaret, korunmaya ihtiyaç duyuyordu. Hacker’lar birden dolandirici niteligi kazandilar. Gerçi bazilari Mitnick’i kahraman ilan ettiler, yargilanmadan infaz edildigini ileri sürerek serbest birakilmasi için kampanyalar baslattilar (bkz. ); ancak Mitnick disinda hiçbir hacker bu ölçüde benimsenmedi.
Peki simdilerde neler oluyor? Internet dünyasinda yasadisi yöntemlere sikça basvuruluyor, ancak eskisi gibi efsanelesmis isimler çikmiyor.
Yine de Aldous Huxley’in bir zamanlar söylediği gibi, olaylar görmezlikten gelinmekle yok olmazlar. Bilgisayar yer alti dünyasinda hep söylenen su sözü de unutmayin: Iyi bir hacker’san, ismini herkes bilir. Ama büyük bir hacker’san kimse kim oldugunu bilmez.
